Τρίτη, 26 Δεκεμβρίου 2017

Ανεπίσημη, (από την Χρυσούλα) ανασκόπηση χρονιάς Λευκάδας. Τα στραβά, τα ανάποδα και τα ίσα!




Όχι, όχι δεν θα είναι στη ντοπιολαλιά μας γραμμένη. Αν και έχω μεταφέρει 7 χιλιάρικα λέξεις, μπορώ να την καταλάβω , αλλά δυστυχώς όχι να την μιλήσω, πολύ περισσότερο να την γράψω. 

Θα ΄ναι  στη κοινή, ρουτινιάρικη και καθημερινή ελληνική. Και θα ΄χει μάλλον απλά, ρουτινιάρικα, καθημερινά γεγονότα, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων ίσως.  Θα ΄ναι αυτό που πέρασε από μπροστά μου φέτος σαν ΛΕΥΚΑΔΑ.

Και είμαι σίγουρη ότι θα ΄χω ξεχάσει τα μισά αλλά νταξ, για πρώτη φορά καλά είναι.

Έκανα μια απόπειρα να τα δω ανά μήνα αλλά δεν βγήκε και έτσι θα τα πω μάλλον  όπως μου ΄ρθουν στο μυαλό.

Πάμε λοιπόν!

Η χρονιά μπήκε με χιονιά, πράγμα το οποίο μου στέρησε δυο ολόκληρες ημέρες από το νησί.  Τα ορεινά, τα πεδινά και τα παραθαλάσσια άσπρισαν με την ελπίδα εκείνης της περιβόητης "άσπρης μέρας" που όμως αργεί ακόμα σε γενικά πλαίσια. Ξεχύθηκαν όλοι στα εξοχάς και στην πόλη να φωτογραφίσουν το άσπρο πέπλο με ενθουσιασμό μικρού παιδιού.

Και αφού έλιωσαν τα χιόνια αρχίσαμε  πάλι να ασχολούμαστε με αγαπημένα θέματα που παραμένουν άλυτα από το σεισμό του 15 και επαναλαμβάνονται κατά τακτά χρονικά διαστήματα, όταν δεν προκύπτει κάποιο άλλο θέμα επίκαιρο, γιατί ρε φίλε, πρέπει να έχουμε κάτι να ασχοληθούμε! 

Άντε πάλι οι διαμάχες, οι διαδικτυακές και δελτιοτυπικές για το δρόμο στο Γιαλό, για το δρόμο της Λαγκάδας, για το δρόμο των Εγκρεμνών .....  Δυο χρόνια μετά και οι δρόμοι στο ίδιο χάλι, (νταξ του Γιαλού είναι υπό παράδοση μήνες τώρα). Δε φταίω εγώ φταίει ο έτσι, δεν φταίει ο έτσι φταίει το γιουβέτσι και έτσι πέρασε μια ακόμα χρονιά που ψάχνουμε να βρούμε ποιος φταίει... Άμα το βρείτε πείτε μου και μένα την απόδημο μπας και βγάλω άκρη.

Σε αυτό το παραπάνω το πανηγυράκι (ντροπιάζω τα πανηγύρια, που τα υπεραγαπώ,  που τα χρησιμοποιώ για να περιγράψω το χάλι τους, αλλά ελπίζω να με συγχωρέσουν), θα πρέπει επίσης να προστεθεί και το θεματάκι με το αγκυροβόλιο της Βασιλικής, αλλά και την υπό .... "έλα μωρέ, όπου να ΄ναι θα γίνει και αυτό" κατασκευή των λοιπών έρμων λιμανιών του νησιού. Ειδικά αυτό του χωριού μου, του Βλυχού, έχει ξεπεράσει και το γεφύρι της Άρτας κι δεν είναι καν ακόμα στα χαρτιά που λέει ο λόγος αν και δημοσίευμα παραμονιάτικα Χριστουγέννων δίνει μια ελπίδα ....

Κι ύστερα να το νερό, μείζον θέμα, μια ρέει, μια δε ρέει και να οι πολλοί να βρίζουν και οι λίγοι να δικαιολογούν τα αδικαιολόγητα. 

Αμ τα ανεπιτήρητα βοοειδή; Γέμισε η Λευκάδα βόδια, τετράποδα και δίποδα που κυκλοφορούν και κερατοφορούν κι όποιον πάρει ο χάρος. Και παραλίγο να πάρει προσφάτως δηλαδή καθώς τα έρμα τα βόδια, τι φταίνε και δαύτα; άρχισαν τις συγκρούσεις με οχήματα χωρίς ωστόσο αυτό να ιδρώνει το αυτί κανενός υπευθύνου. Και ο κυριούλης που του ανήκουν αγρόν ηγόραζε και ο κυριούλης που τα μαζεύει τάχα μου τάχα μου, που να τρέχει τώρα και ο κάθε λογής υπεύθυνος.. ωχ μωρέ με τα βόδια θα ασχολούμαι τώρα; Και κυκλοφορούν ελεύθερα και ωραία στα δάση, στους αγρούς και τους δρόμους, μέχρι" να τα πάρουν" στα αλήθεια οι κοινοί θνητοί και να γεμίσουν τους καταψύκτες με μοσχαρίσιες μπριζόλες ....

Καπάκι με αυτό πάει και το λυπηρό γεγονός που ταρακούνησε φιλόζωους και όχι μόνο, με τις φόλες που έριξαν ασυνείδητοι στους Σκάρους, για τα βόδια ίσως, ποιος ξερει. Σημασία έχει ότι την πλήρωσαν αθώα τετράποδα και αυτό είχε σαν γεγονός να δυσφημιστεί το νησί, όχι ότι δεν υπάρχουν κι άλλοι λόγοι, αλλά να η φιλοζωΐα είναι και της μοδός τελευταία και πουλάει γενικά. Τώρα για το τι είδους φιλόζωοι κυκλοφορούν δεν είναι του παρόντος, αλλά σημασία έχει ότι αθώα ζωάκια πληρώνουν γενικά τις εγκληματικές πράξεις φιλόζωων και μη.

Κι ύστερα είχαμε και τα σκουπίδια που γέμισαν πόλεις και χωριά κατακαλόκαιρο με τη συνοδευτική βρώμα και δυσωδία να ρέει και τον πόλεμο των άρχων του τόπου καλά να κρατεί. Ο νόμος άλλωστε πάνω απ΄ όλα όταν βρισκόμαστε σε δύσκολες καταστάσεις μπροστά και πρέπει να πάρουμε λύσεις ουσίας! Τότε τον θυμόμαστε και όλως τυχαίως, τότε ρε σεις έχει τα στραβά τους και μας δένει τα χέρια.  Άσε ρε που θα μιλήσετε εσείς για νόμους όταν η βρώμα έχει σκεπάσει το νησί και την Ελλάδα όλη!

Κι ύστερα κλείσανε κι οι παιδικές χαρές και που να παίξουν τα νήπια; Όσα φυσικά δεν έχουν ένα τάμπλετ και ένα κινητό ανά χείρας. Δεν τηρούν λέει τις προδιαγραφές λες και τα χωράφια και οι αλάνες που παίζαμε εμείς σαν παιδιά τηρούσαν προδιαγραφές . Τα γόνατα μας 30+χρόνια μετά έχουν σημάδια ακόμα από πληγές αλλά σήμερα μη τυχόν κι ο Γιωργάκης χτυπήσει το γόνατο του θα τρέχουμε στα δικαστήρια.

Αμ εκειό το περίπτερο στο κάστρο, η αμμόγλωσσα κι η άμμος; Σήριαλ κανονικό. Και δεν κυκλοφορεί κι ένας σεναριογράφος της προκοπή να γράψει ρόλο για τον καημένο κόκκο άμμου και τα ντουβάρια που ΄χουν να πουν ιστορίες μεγάλες και τρανές.  Αλλά πάλι ο νόμος μπροστά, πάλι γινόμαστε νομοταγείς πολίτες και υπακούμε στο παράλογό του αλλά ποτέ στη λογική του.

Α, ναι είχαμε και τις εκλογές στο Επιμελητήριο (και καπάκι το στολισμό των Χριστουγέννων και τα δρώμενα του). Βασικά νόμιζα προς στιγμή ότι γίνονταν εκλογές εθνικού επιπέδου. Ϊντριγκες, δελτία τύπου, καυγάδες.  Ωραία γλέντια, αντάξια πανηγυριού που τόσο το υποτιμούν κάποιοι! Εμ το χρήμα πολλοί μίσησαν, την εξουσία ουδείς. Το ότι συνήθως πάνε πακέτο αυτά τα δύο δεν θα το σχολιάσω.
Είχαμε και τη βράβευση του περίφημου brand name αλλά εγώ δεν το ΄δα πουθενά να φιγουράρει τρεις μήνες μου ήμουν κάτω.  Μη το ΄δατε εσείς;

Δυστυχώς είχε και τροχαία ατυχήματα κάμποσα, με νέα παιδιά να χάνουν τη ζωή τους κι άλλα να παραμένουν με σημάδια ανεξίτηλα και εδώ άκρη δεν βγάζεις, ποιος φταίει και γιατί κι έτσι το ρίχνεις στην κακιά την ώρα, στο γραμμένο του καθενός γιατί μπροστά στο θάνατο θυμάσαι ότι είσαι μικρός και ασήμαντος.

Κι ύστερα ήρθαν και τα σκάνδαλα, γιατροί, επιθέματα, φακελάκια, χρήμα, χρήμα, χρήμα, χρήμα ....  και ναρκωτικά να ρέουν άφθονα στο νησί από ανθρώπους γκαλαμουράτους, της καλής κοινωνίας τάχα μου, παιδιά υπεράνω υποψίας, με τα αυτοκίνητα τους τα σούπερ, τα μαγαζιά τους να υπερλουξ, το ντυσιματάκι τους, το γκομενιάρικο ύφος τους, τα γνωστά ... που βλέπουμε και στις ταινίες και λέμε, έλα ρε αποκλείεται!

Κι ας περάσουμε στο υπουργείο παιδείας. Σχολεία και σχολές που κλείνουν. Δεν ξέρω για τις σχολές, αλλά για τα σχολεία και να με συγχωρούν οι φίλοι και γνωστοί, φταίει η τοπική κοινωνία. Ένα σχολείο κλείνει συνήθως όταν δεν έχει μαθητές, και ναι υπάρχει υπογεννητικότητα αλλά άμα στέλνεις το παιδί σου 20 χμ μακριά στη χώρα καθημερινά αντί να το πας στο σχολείο του χωριού σου ή του διπλανού χωριού, τότε φίλε φταις εσύ. Δεν ξέρω φυσικά τις ιδιαίτερες συνθήκες που επικρατούν στο νησί, ξέρω όμως φίλους και γνωστούς που στέλνουν το παιδί τους στη χώρα, αντί για τη Βασιλική ή την Καρυά. Από κει και πέρα σε εποχή κρίσης (γενικά) βρισκόμαστε και οι εκεί πάνω ψάχνουν αφορμές για περικοπές, ε μη τους τις δίνετε κι εσείς στο πιάτο έτοιμες. 

Τώρα για τα ΤΕΙ και ΑΕΙ και νυν και αεί δεν ξέρω τι να σας πω, όσο πιο ψηλά το θέμα, τόσο και πιο περίπλοκο.

Life style, πολιτισμός, τουρισμός ...

Η ιστορική ΦΕΛ έδωσε μια αξιοπρεπέστατη συναυλία στην Αθήνα αντάξια της πορείας της και αυτό ήταν ένα γεγονός!
Και η Ακρόπολη μύρισε Λευκάδα με την πρόσφατη εκδήλωση αφιέρωμα στον Δέρπφελντ. 

Στα Φαρομανητά γίνανε μαλλιά κουβάρια πισωχωρίτες "χωριάτες" και πρωτευουσιάνοι (λέμε τώρα) της χώρας.  Και οι μεν ... ειδικά οι δεύτεροι (πισωχωρίτισσα είμαι κι εγώ ποιανού το μέρος θα πάρω δα;) ... απαπαπαπα οι απολίτιστοι εκεί στο νότο! Άσε μας κουκλίτσα μου, που ΄χετε κάνει την πόλη προτεκτοράτο της Ιταλίας λες και το νησί ξεκινά από το κάστρο και τελειώνει στους Καρυώτες και το Φρύνι. 

Η παρέλαση του φολκλόρ για άλλη μια χρονιά δίχασε. Άλλοι λένε πετάξτε το να πάει στα κομμάτια, άλλοι λένε ανανεώστε το να πάει στα κομμάτια, άλλοι λένε αφήστε το ως έχει να πάει στα κομμάτια. Αλλά η παρέλαση εκεί ανάμεσα στις μανούλες με τα καρότσια, στους ξένους με τα μαγιό, στους μπαρμπάδες που βγήκαν περίπατο, στις κυράτσες που βρήκαν ώρα να πάνε για ψώνια κ.ο.κ

Είχαμε και festa αλά ιταλικά και πάλι. Μεγάλη επιτυχία λέει! Αλλά όταν κάτι το τραβάς από τα μαλλιά ξεμαλλιάζεται στο τέλος. Λίγο και καλό παιδιά!

Ο Ρώσος, διάδοχος του Ωνάση στον Σκορπιό θέλει να τον μετατρέψει σε χλιδάτο θέρετρο με τις ευλογίες του κράτους.

Χρήμα θα πέσει για την ανάδειξη του κάστρου, οι ανασκαφές συνεχίζονται στον Κούλμο για το αρχαίο θέατρο, υδροπλάνα θα έρχονται εκεί δίπλα που θα κολυμπάς, πλοία θα ενώνουν τα νησιά του Ιονίου, Μεγαλεία ρε σεις!!! τι έχετε να ζήσετε!!!!

Το Μουσείο Σικελιανού άνοιξε, αν λειτουργεί τώρα δεν ξέρω, θα το μάθω σύντομα ελπίζω. Άντε και στων Ζαμπελίων τώρα!!!

Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, ή ό,τι έχει απομείνει από δαύτη τέλος πάντων, μας έκανε την τιμή και ωχ! ήξερε την ιστορία του νησιού (ναι ναι είχε διαβάσει καλά, σε αντίθεση με ντόπιους που δεν έχουν ιδέα κατά που πέφτει η βιβλιοθήκη, να ξεστραβωθούν). 

Μελάνι πολύ στο Μεγανήσι για το σπίτι του Δήμου Τσέλιου, καθώς μας πιάνει μια απέχθεια για κάθε τι που μυρίζει ιστορία και παρελθόν και θέλουμε να τα γκρεμίζουμε μη χαλάει την ανύπαρκτη αισθητική μας.

Το αμπαλί αναβίωσε από ένα μικρό σύλλογο. Μπράβο στους συλλόγους των χωριών, κάνουν καλή δουλειά!

Γυρίσματα ταινίας έγιναν στο νησί και πήραν μέρος οι μισοί κάτοικοι. Αναμένουμε με αγωνία να τη δούμε! Είναι ευχάριστα αυτά.

Ακόμα και τα βίντεο κλιπ της υποκουλτούρας όταν γυρίζονται στο νησί ευχάριστα είναι και η γκλαμουριά (είχαμε μπόλικη φέτος) που έρχεται και φωτογραφίζεται με φόντο τις παραλίες. Δεν κάνει κακό, αφού δεν έχουμε κάτι άλλο!

Μετά κι άλλα πολλά γεγονότα.

 Εκδηλώσεις μνήμης στη νότια Λευκάδα, εκθέσεις και πολιτισμός στην απολίτιστη για πολλούς νότια Λευκάδα ...
Θάνατοι σημαντικών ανθρώπων (Ασδραχάς),
Συνέδρια πανελλαδικής εμβέλειας στο μικρό νησί μας,
Ζωγραφική, αφίσα, βιβλίο, μουσική,
Αθλητικές διοργανώσεις ουσίας και διακρίσεις λευκαδίων αθλητών σε πανελλήνιο επίπεδο
Ανάδειξη μονοπατιών, έστω με απλούς περιπάτους,
Ανάδειξη της ομορφιάς και των προσόντων. 

Είναι μια αρχή.

Κι κάτι προσωπικό! Μετά από δυο χρόνια δουλειάς έγινε η παρουσιάση του διαδικτυακού λεξικού http://lexikolefkadas.gr/ που δημιουργήθηκε από την ιδεά και το μεράκι του καλού μου φίλου και συνεργάτη Νίκου Καββαδά στο οποίο έχω το ταπεινό καθήκον να μεταφέρω τα λήμματα από τα έντυπα λεξικά που έχουν κυκλοφορήσει. Στην παρουσίαση δεν μας τίμησαν οι αρχές, ίσως ήθελαν επίσημη πρόσκληση!

Υπάρχουν καλά σε αυτόν τον τόπο. Πολύ καλά! 

Υπάρχουν και κακά κι αυτά είναι μέσα μας. 

Στη φαγωμάρα και την υπεροψία μας. Στην έλλειψη παιδείας, συνεργασίας και ιδεών ουσίας.

.....................

Και κλείνοντας μια απλή λυπηρή διαπίστωση! Κάθε χρόνο ένα τουλάχιστον παιδί στο νησί μας πάσχει από σοβαρή ασθένεια που θέτει σε κίνδυνο τη ζωούλα του. Κάθε χρόνο, συγκεντρώνονται χρήματα για την θεραπεία και τη νοσηλεία του. Κάθε χρόνο μικροί άγγελοι πονούν και παλεύουν να ζήσουν. Και αποδεικνύονται δυνατοί και μαχητές άξιοι!

Ας γίνουν αυτοί το μάθημα που πρέπει εμείς να πάρουμε για να γίνουμε καλύτεροι.

Αντίο 2017. 

Καλώς να έρθεις 2018.

Καλή χρονιά φίλοι μου!









Τρίτη, 12 Δεκεμβρίου 2017

Σπύρος Ασδραχάς (1933 - 11/12/2017)


"Από το 1954, όταν βάλθηκα να ασκήσω το επάγγελμα του ιστορικού, ως σήμερα πολλά αγαπητά μου πρόσωπα πήραν το δρόμο για τις πύλες του ήλιου και τον δήμο των ονείρων: καλοσυνάτες σκιές έρχονται να μου πουν με τη βουβή τους καρτερία ότι το καντήλι της δικής τους ζωής θέλει, για να μη σβήσει, το λάδι του δικού μας και όσων ακόμα ζουν ακόμη μαζί μας και θα συνεχίσουν να ζουν μετά από μας. Το ίδιο είχανε πει άλλες παλιότερες σκιές, δηλαδή όλα τα υποκέιμενα της ιστορίας. Για μένα ήταν περισσότερα οικεία τα λιγότερο λαμπερά, έστω κι αν τα λαμπερά μίλησαν σχεδόν αποκλειστικά για τ΄ άλλα. Ελπίζω ότι κάποια απ΄ αυτά τα άλλα να ρίχνουν τη σκιά τους στις σελίδες που κολουθούν, φευγαλέα απεικάσματα μιας ιστορίας που όλοι μας είμαστε τα υποκείμενά της."

Αθήνα 17.4.2003
Σ.Ι.Α.

(Αντί εισαγωγής - Πατριδογραφήματα - Ε.Λ.Μ. Αθήνα 2003)




Σάββατο, 9 Δεκεμβρίου 2017

Άγιοι και δαίμονες




Άγιοι και δαίμονες, λέει ο Ανδρέας. 

Παντού στον ουρανό, στη γη, στην ψυχή.
Δεμένοι, σφιχταγκαλιασμένοι κι όχι σε αιώνια πάλη όπως πιστεύεις.
Μια καλοστημένη απάτη.
Και κάτσε εσύ να περιμένεις λύτρωση.


Μια πρώτη σκέψη για ένα παραμύθι που θα ΄ρθει.
Φωτογραφία και τίτλος από τον Ανδρέα Στραγαλινό

Κυριακή, 9 Ιουλίου 2017

Φωτογραφίες από το πανηγύρι της Αγίας Κυριακής (του Πολιτιστικού Συλλόγου Θέαλος) στο Βλυχό Λευκάδας

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Βλυχού - Γενίου Θέαλος διοργάνωσε για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά παραδοσιακό πανηγύρι για την Αγία Κυριακή. 

Το γλέντι φέτος κράτησε δυο ημέρες και ο κόσμος διασκέδασε την πρώτη ημέρα με δημοτική μουσική με την ορχήστρα της Διαλεχτής Λαμπάκη και τη δεύτερη, με λαϊκή μουσική με την κομπανία Μουσικές Αντιθέσεις. 
Έκπληξη της δεύτερης βραδιάς ήταν ο Βλυχιώτης Άκης Σκλαβενίτης (Παπανός) που τραγούδησε και έπαιξε μπουζούκι.

Τα έσοδα του διημέρου θα διατεθούν για την ανάπλαση-ανακατασκευή της παιδικής χαράς του Βλυχού. Την μελέτη για την συγκεκριμένο στόχο έχει αναλάβει ο βουλευτής Λευκάδας Θανάσης Καββαδάς και το τοπογραφικό της παιδικής χαράς έχει κάνει αφιλοκερδώς ο Κωστνατίνος Γληγόρης. 

Φωτογραφίες από την πρώτη βραδιά δείτε [εδώ]

Δείτε φωτογραφίες από τη δεύτερη βραδιά:




















Παρασκευή, 7 Ιουλίου 2017

Φωτογραφίες από το πανηγύρι της Αγίας Κυριακής (του Πολιτιστικού Συλλόγου Θέαλος) στο Βλυχό Λευκάδας

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Βλυχού Γενίου Θέαλος οργανώνει για το διήμερο της Αγίας Κυριακής παραδοσιακό πανηγύρι στο γήπεδο Μπάσκετ του Βλυχού στις 6 και 7 Ιουλίου.

Η πρώτη μέρα έκλεισε με επιτυχία και ο κόσμος διασκέδασε με την όμορφη φωνή της Διαλεχτής Λαμπάκη και της ορχήστρας της. Χορός και κέφι έμειναν αμείωτα μέχρι το τέλος.

Ανήμερα της Αγίας Κυριακής (7 Ιουλίου) ο Θέαλος σας περιμένει να διασκεδάσετε και πάλι με την κομπανία Μουσικές Αντιθέσεις.

Να υπενθυμίσουμε ότι τα έσοδα του διημέρου θα διατεθούν για την ανάπλαση-ανακατασκευή της παιδικής χαράς του Βλυχού.

Δείτε φωτογραφίες από την πρώτη βραδιά:













Σάββατο, 27 Μαΐου 2017

Τέσσερα χρόνια ταξίδι ψυχής στην πατρίδα της καρδιάς μου. Τέσσερα χρόνια Λευκάδα η πατρίδα μου



Είναι σα να έχω ένα τρίτο παιδί. 

Λίγο παραμελημένο βέβαια τελευταία, αλλά είναι κι αυτές οι προτεραιότητες που δε σου επιτρέπουν να περιποιηθείς κάποια κομμάτια της ψυχής σου, όπως τους αξίζουν. Έπρεπε να γίνουν άλλα πράγματα, σημαντικά και μεγάλα, και ξέρω ότι τούτο εδώ το "παιδί" εδώ, μέσα, έχει υπομονή.

Να όμως που τώρα δα, σήμερα, κλείνει τα τέσσερά του χρόνια και μια ευχή τουλάχιστον, από τη μητέρα του, την αξίζει.

Γιατί ήταν και είναι ακόμα στις δύσκολες στιγμές το καταφύγιο μου. 
Γιατί με αγαπά και το αγαπώ.
Γιατί στις κρυφές του μυστικές κρύπτες έχω αποθέσει μια μικρή περιουσία.
Γιατί όπως και να το κάνω, έπαιξε και αυτό πολύ μεγάλο ρόλο στο να μείνω όρθια και να συνεχίσω. 

Μπορεί τον τελευταίο καιρό να είναι στην άκρη, αλλά ας μη γελιόμαστε, εδώ θα γυρίσω κάποτε και παρέα με τούτο θα πορευτώ.

Χρόνια πολλά λοιπόν, ψυχή μου και αγάπη μου μεγάλη. 

Πέμπτη, 27 Απριλίου 2017

Αφιέρωμα στη Λευκάδα (β΄μέρος)


Αυτό το αφιέρωμα στη Λευκάδα, μου ζητήθηκε πριν δυο χρόνια περίπου από τον Σ.Α. διαχειριστή του fylada.gr, μιας εξαιρετικής σελίδας με την οποία συνεργάστηκα δυόμιση χρόνια. Εκεί μου δόθηκε η ευκαιρία να γράψω για πρώτη φορά κάτι που δεν αφορούσε το νησί μου, με εξαίρεση αυτό το αφιέρωμα που λόγω του όγκου του (γράφω και πολλά, τρομάρα μου), χωρίστηκε σε δυο αναρτήσεις. Εδώ λοιπόν συνεχίζουμε και ολοκληρώνουμε το ταξίδι μας στη Λευκάδα.

Αφιέρωμα στη Λευκάδα (α΄μέρος)


Αυτό το αφιέρωμα στη Λευκάδα, μου ζητήθηκε πριν δυο χρόνια περίπου από τον Σ.Α. διαχειριστή του fylada.gr, μιας εξαιρετικής σελίδας με την οποία συνεργάστηκα δυόμιση χρόνια. Εκεί μου δόθηκε η ευκαιρία να γράψω για πρώτη φορά κάτι που δεν αφορούσε το νησί μου, με εξαίρεση αυτό το αφιέρωμα που λόγω του όγκου του (γράφω και πολλά, τρομάρα μου), χωρίστηκε σε δυο αναρτήσεις. Εδώ λοιπόν ταξιδεύουμε στη Λευκάδα με το πρώτο μέρος.

Σάββατο, 11 Μαρτίου 2017

Ο Νίκος Καββαδάς μιλά στο Prisma 9.61 για το http://lexikolefkadas.gr/



Ο Νίκος Καββαδάς, μίλησε στο Prisma 91.6 και στον Παναγιώτη Κουνιάκη για ηλεκτρονικό λεξικό lexikolefkadas.gr, μια μεγάλη εθελοντική προσπάθεια για την διάσωση και την προβολή της ντοπιολαλιάς του νησιού μας.

"Η ντοπιολαλιά αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του πολιτισμού και της καθημερινότητας μιας περιοχής και η διάσωση της καθήκον και υποχρέωση κάθε ανθρώπου που αγαπάει τον τόπο του.
Μέσα σε αυτά τα πλαίσια εντάσσεται και η προσπάθεια μας για την διάδοση στο πλατύ κοινό, του Λευκαδίτικου Ιδιώματος, μέσα από αυτήν εδώ την ιστοσελίδα.
Πρόκειται για μια μεγάλη εθελοντική προσπάθεια  ψηφιοποίησης και μεταφοράς στο διαδίκτυο, λεξικών και γλωσσάριων που κυκλοφορούν για την ντοπιολαλιά του νησιού μας, με προοπτική να περαστούν στη συνέχεια και λέξεις και φράσεις που ίσως να μην περιέχονται στην υπάρχουσα βιβλιογραφία, αλλά ακούγονται στα χωριά και την πόλη του νησιού, από τους ανθρώπους που ζουν και μεταφέρουν καθημερινά την ιστορία της τοπικής γλώσσας μας.
Η ιστοσελίδα παρέχει στους χρήστες την δυνατότητα να εντοπίσουν λήμματα της Λευκαδίτικης διαλέκτου γρήγορα και εύκολα, χρησιμοποιώντας την λειτουργία της αναζήτησης ή ακόμα και αλφαβητικά.
Σε κάθε λήμμα υπάρχει η ανάλογη επεξήγηση ενώ αναφέρεται και το λεξικό προέλευσης της. Επίσης υπάρχει η δυνατότητα κοινοποίησης του λήμματος στα social media (Facebook, Twitter κλπ), αλλά και η δυνατότητα υποβολής σχολίων από τους χρήστες.
Το «Λεξικό της Λευκαδίτικης Διαλέκτου» δέχεται καθημερινά πολλές επισκέψεις και έχει μεγάλη απήχηση  στο κοινό, γεγονός που μας χαροποιεί ιδιαίτερα μιας και στόχος μας είναι η διάδοση της γλώσσας του νησιού μας, ιδιαίτερα σε νέους ανθρώπους.
Τα λεξικά από τα οποία προέρχονται οι λέξεις είναι:
Το «Λεξικό του Λευκαδίτικου γλωσσικού ιδιώματος» του Πανταζή Κοντομίχη των εκδόσεων Γρηγόρη.  (Αθήνα 2005). (Στο βιβλίο περιέχεται και το μικρό γλωσσάριο «Σύλλαβος» του Ιωάννη Σταματέλου και το «Γλωσσάριον» του Γ.Χ. Μαραγκού.)
«Τα Λευκαδίτικα» του Χριστόφορου. Λάζαρη (Ιωάννινα 1970), με την προσθήκη συμπλήρωσης στην αρχική έκδοση, του ίδιου του συγγραφέα που βρίσκεται στην Επετηρίδα Τόμο Ε΄ (1978-1980) της Εταιρείας Λευκαδικών Μελετών (Αθήνα 1982).
«Το γλωσσάρι της Λευκάδας» του Ηλία Γαζή, έκδοση της Δημόσιας Βιβλιοθήκης της Λευκάδας. (Λευκάδα 1993).
Το «Λεξικό ιδιωματικών οικοδομικών όρων της Λευκάδας» της κας Χαράς Παπαδάτου Γιαννοπούλου, Λευκάδα 2014
Για την συνδρομή τους και την αμέριστη συμπαράσταση στην προσπάθεια μας, ευχαριστούμε θερμά:
τις εκδόσεις Γρηγόρη
την κα Βέρα Λάζαρη – Σταματέλου
την κα Μαρία Ρούσου
την κα Χαρά Παπαδάτου – Γιαννοπούλου
Ευχαριστούμε επίσης θερμά τον γραφίστα Νικόλαο Καββαδία (www.facebook.com/fnk.creative) για την δημιουργία του λογότυπου της ιστοσελίδας.
Οι διαχειριστές της σελίδας

Νίκος Καββαδάς
Χρυσούλα Σκλαβενίτη"



Παρασκευή, 3 Μαρτίου 2017

Το σπίτι του Άγγελου Σικελιανού στη Σαλαμίνα


Ένα λιτό, λευκό σπίτι δίπλα στη θάλασσα. Ένα σπίτι που μοιάζει να είναι εκεί από πάντα. Που δεν στέκει σαν εμπόδιο δίπλα στο γαλάζιο στοιχείο, αλλά σαν αδερφικός φίλος του. Και αν αφεθείς για λίγο θα "ακουρμαστείς" τις ιστορίες και τα ποιήματα του Άγγελου, που λέει το ένα στο άλλο.

Επισκέφτηκα τη Σαλαμίνα, για πρώτη φορά, αν και κατοικώ όλη μου τη ζωή στον Πειραιά, μόλις πριν λίγες μέρες. Ντρέπομαι που το λέω, αλλά δεν είχα ιδέα ότι εκεί σε μια όμορφη και ήσυχη παραλία έζησε την τελευταία δεκαετία της ζωής του ο Άγγελος Σικελιανός. Στη βορειοδυτική πλευρά του νησιού, λίγα μόλις μέτρα από το μοναστήρι της Φανερωμένης (*), ένα από τα παλιότερα, αν όχι το παλιότερο θρησκευτικό μνημείο του νησιού, στη θέση ενός παλιού ανεμόμυλου, βρίσκεται το μικρό, δίπατο, λευκό σπίτι, δίπλα στο κύμα που φιλοξένησε τον Αλαφροΐσκιωτο ποιητή και τη δεύτερη σύζυγό του Άννα Καμπανάρη.

Δεν γνωρίζω αν το γεγονός ότι το μοναστήρι της Φανερωμένης, στο οποίο ανήκε το μικρό αυτό σπίτι, θύμιζε ή όχι στον ποιητή το ομώνυμο μοναστήρι της πολιούχου Φανερωμένης της γενέτειρας του, αλλά σαν αθεράπευτα ρομαντική λάτρης του νησιού μου, θέλω να πιστεύω πώς ναι ... το επέλεξε για να είναι κοντά σε κάτι που θύμιζε Λευκάδα.


Ο Σικελιανός επισκέπτεται τη Σαλαμίνα και το μοναστήρι της Φανερωμένης το 1933 και εντυπωσιάζεται από την ηρεμία και την ομορφιά του τοπίου. (Φυσικά δεν υπήρχαν τότε στην απέναντι ακτή, παρά ψαροχώρια ίσως και όχι κακόγουστες και τσιμεντοχτισμένες μικρές πολιτείες). Ζήτησε λοιπόν να του παραχωρηθεί το μικρό οίκημα της παραλίας, χτισμένο στη θέση ανεμόμυλου, που έως τότε το χρησιμοποιούσε το μοναστήρι σαν βοηθητικό χώρο. Έτσι κι έγινε.
Πριν τη χρήση του από το μοναστήρι, από το 1878 μέχρι το 1881, το σπίτι χρησιμοποιήθηκε ως Διοικητήριο του Ναυστάθμου, που φιλοξενούνταν στον όρμο της Φανερωμένης πριν μεταφερθεί στον όρμο Παλουκίων, όπου βρίσκεται μέχρι σήμερα. 

Το 1938, ο Σικελιανός, γνωρίζει και παντρεύεται την Άννα Καμπανάρη, με την συγκατάθεση της πρώτης συζύγου του Εύας Πλάμερ και του πρώτου συζύγου της Άννας, Γιώργου Καραμάνη. Έζησε μαζί της μέχρι το τέλος της ζωής του, το 1951 και τον περισσότερο καιρό σε αυτό το σπιτάκι στη Σαλαμίνα. 

Πρόκειται για ένα δίπατο λευκό σπίτι, ακριβώς δίπλα στη θάλασσα, με μπλε πόρτες και παράθυρα. Ο χώρος γύρω του ανοιχτός, τον χαϊδεύει το κύμα από τη βορινή πλευρά του. Μια εξωτερική σκάλα οδηγεί στο δεύτερο όροφο, μικρότερο από το ισόγειο και σε μια μικρή αυλή που βλέπει στο μοναστήρι. Ένα αλμυρίκι δίνει σκιά την ώρα της δύσης. Ανάμεσα στο σπίτι και το μοναστήρι υπάρχει ένα ακόμα σπίτι, η απέραντη έκταση της καταπράσινης παραλίας κι ο παραλιακός δρόμος που αποκτά κίνηση τους καλοκαιρινούς μήνες και όταν το μοναστήρι δέχεται επισκέψεις.

Το σπίτι μετά το θάνατο του Σικελιανού ερήμωσε. Το 1991, σαράντα χρόνια μετά το θάνατο του ποιητή, σε σχετική εκδήλωση στη Σαλαμίνα η Άννα Καραμπάνη, στα ενενήντα της χρόνια, εξέφρασε την επιθυμία να αναστυλωθεί το μικρό σπιτάκι και να γίνει μουσειακός χώρος αφιερωμένος στον Άγγελο Σικελιανό, δωρίζοντας η ίδια προσωπικά αντικείμενα του ποιητή. Η αποκατάσταση του σπιτιού από το Δήμο της Σαλαμίνας και την Εφορεία Νεοτέρων Μνημείων Αττικής ξεκίνησε το 2003 και ολοκληρώθηκε το 2006. 7 Σεπτεμβρίου 2006 έγιναν τα εγκαίνια του χώρου, όμως δυστυχώς η Άννα δεν πρόλαβε να δει την ολοκλήρωση της επιθυμίας της καθώς απεβίωσε τον Μάιο του ίδιο χρόνου.



Στο σπίτι υπάρχουν έπιπλα, κειμήλια, φωτογραφίες, επιστολές και άλλα αντικείμενα από την κοινή ζωή του ζευγαριού. 
Το σπίτι το 1960 - Φωτογραφικό Αρχείο ΕΛΙΑ

Αν και ο χώρος θεωρητικά λειτουργεί ως μουσείο, δεν υπήρχε πουθενά σχετική πινακίδα με πληροφορίες για τις τυχόν ώρες επίσκεψης σε αυτό, οπότε υποθέτω ότι γενικά δεν είναι επισκέψιμος. Από ένα μικρό, θολό από την πολυκαιρία, παραθυράκι στο πίσω μέρος του σπιτιού, προς τη μεριά της θάλασσας, μπόρεσα να διακρίνω μια μόνο φωτογραφία της Άννας και του Άγγελου κρεμασμένη στον τοίχο και δεν ξέρω γιατί, αλλά μου θύμισε εκείνο το μοναχικό σακάκι, το κρεμασμένο σε ένα καρφί στον τοίχο, σε ένα ερειπωμένο σπίτι στα Πλατύστομα, αν και δεν σχετίζεται με τον ποιητή. Η εγκατάλειψη ίσως ...

Ο Άγγελος Σικελιανός έζησε επίσης στην Αθήνα, στους Δελφούς, στη Συκιά Κορινθίας και φυσικά στη Λευκάδα, στη χώρα και στο νησάκι του Αγίου Νικολάου στα Δέματα. Μιλώντας για εγκατάλειψη, το σπίτι του στη χώρα της Λευκάδας, χρόνια αφημένο στην τύχη του, βρίσκεται σήμερα υπό ανακαίνιση με την προοπτική να χρησιμοποιηθεί σαν "χώρος γραμμάτων και πολιτισμού", ενώ ο κήπος του φιλοξενούσε στο παρελθόν μικρό θεατράκι.
* Η Ι. Μονή Φανερωμένης στη Σαλαμίνα ιδρύθηκε το 1682 από τον Λάμπρο Κανέλο (μετέπειτα Όσιο Λαυρέντιο) όταν αφού έφτασε με θαυματουργό τρόπο στη Σαλαμίνα μετά από όραμα, το 1640, βρήκε στα ερείπια παλιότερου εγκαταλελειμμένου μοναστηριού θαυματουργή εικόνα της Παναγίας. Κατά τη διάρκεια των αγώνων του 1821 λειτούργησε και ως νοσοκομείο των αγωνιστών. Εκεί φιλοξενήθηκε η Βιβλιοθήκη και το Τυπογραφείο των Αθηνών. Το 1944 μετατράπηκε σε γυναικεία μονή.